Een moeilijke maar wel de juiste keus voor jullie vier
Als ik eens broos en zwak zal zijn, en niet meer slapen kan van pijn,
doe dan wat nodig is, want och, die laatste slag veliest men toch....
Ik weet dat het je droef zal maken, dwing toch jezelf niet te verzaken.
Dan, meer dan enig andere dag, blijkt wat je liefde echt vermag.
Wij hadden het jarenlang zo goed, dat geeft ons ook de laatste moed.
Jij wilt toch ook niet dat ik lijd? Laat mij dus gaan te rechter tijd!
En breng mij waar men hulp bied. Een bede slechts,"Verlaat mij niet"!
Houd mij zacht en pratend tegen je aan, totdat mijn ogen breken gaan.
Je weet, al is het later pas, dat dit voor mijn bestwil was.
Mijn staart gaf de laatste groet, ik lijd niet meer, en dat is goed!
Treur niet omdat het lot bewerkt, dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt!
Wij waren toch elkaar zo na! Laat dat een troost zijn als ik ga.
|
